Toen ik dit huis als twaalfjarig meisje voor het eerst zag, wist ik dat we voorbestemd waren voor elkaar – een echt ‘peperkoeken huisje’ aan het eind van een doodlopende straat, in ware Hans & Grietje stijl, nét voor het bos. Ik had toen nooit durven dromen dat die wens ooit in vervulling zou gaan. En toch ... Jaren later kon ik dit doorleefde gebouw het mijne noemen.
Die eerste stap over de drempel – de traphal, de gewelfde hoge plafonds, vloeren, grote kelders en de gigantische, ommuurde tuin waar zoveel potentieel in verscholen lag ... – een coup de foudre pur sang.
Intussen groeide die tuin uit tot een ware eetbare oase: kiwibes, hazelaar, amandel, walnoot, kers, abrikoos, perzik, pruim, Japanse wijnbes, yostabes, cassis, framboos, vijg, aardbei, moerbei, rabarber ... noem maar op. Wie hier woont, plukt bijna het hele jaar door vers fruit uit eigen tuin.
Nu, 32 jaar later, laat ik dit pand met de wijsheid van de ouderdom en de enthousiaste energie van een veranderde tijd, over aan jullie, liefste toekomstige bewoners. Het ga jullie goed samen.
Woningen met persoonlijkheid
